PRACOWNICY TYMCZASOWI

Firma potrzebująca tymczasowego zwiększenia zatrudnienia może ogłosić przetarg na pracowników tymczasowych lub skierować się bezpośrednio do sprawdzonej firmy outsourcingowej np. KONO. Pracownicy firmy outsourcingowej — po dokładnym zapoznaniu się z sytuacją, oczekiwaniami i możliwościami przedsiębiorstwa — zajmą się poszukiwaniem oraz rekrutacją i selekcją kandydatów. Rozbudowana sieć oddziałów pozwala również na sprawne sprowadzenie pracowników tymczasowych z Ukrainy.

Zgodnie z przepisami, przed zatrudnieniem firma outsourcingowa ma obowiązek sprawdzenia i zweryfikowania łącznego okresu świadczenia przez kandydata pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy — użytkownika. W grę wchodzą tutaj zarówno umowy o pracę, jak i umowy cywilnoprawne z okresu 36 miesięcy poprzedzających termin rozpoczęcia pracy.

Wszystko dlatego, że ten rodzaj pracy jest ograniczony czasowo i może być wykonywany na rzecz jednego pracodawcy tylko przez czas określony w przepisach. W przypadku pracownika tymczasowego – 18 miesięcy w okresie obejmującym kolejne 36 miesięcy. 1 czerwca 2017 r. w życie weszły nowe zasady zatrudniania pracowników tymczasowych. Od tej pory nie ma możliwości dłuższego (niż przewidziany w ustawie) czasu wykonywania pracy u tego samego pracodawcy — użytkownika, nawet w przypadku zmiany firmy outsourcingowej.

Na tym jednak nie koniec. Firma może odciążyć pracodawcę użytkownika poprzez przejęcie całej obsługi kadrowo-płacowej pracowników zatrudnionych tymczasowo. Do jej zadań należy więc podpisanie umowy, terminowe zatrudnienie i wypłata wynagrodzenia, odprowadzanie podatku i składek, naliczanie urlopu.

Pracodawca użytkownik ma natomiast obowiązek zorganizowania szkolenia stanowiskowego oraz szkoleń z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (które czasem można zlecić firmie outsourcingowej). Po stronie pracodawcy pozostaje kwestia zapewniania odzieży, obuwia, środków ochrony indywidualnej i ewentualnie posiłków i napojów.

Umowa o pracę tymczasową – koniecznie w formie pisemnej – jest zawierana pomiędzy firmą outsourcingową a pracownikiem. Musi zawierać datę zawarcia i strony umowy oraz wskazywać konkretnego pracodawcę – użytkownika, do którego pracownik tymczasowy zostanie skierowany. Co ważne – pomiędzy pracownikiem a pracodawcą – użytkownikiem nie zawiązuje się stosunku pracy.

W przypadku pracowników tymczasowych, zatrudnionych przez firmę outsourcingową, umowa powinna zawierać także okres wykonywania pracy, wymiar czasu pracy, warunki zatrudnienia, prawa i obowiązki stron, informacje o rodzaju i zakresie obowiązków czy wysokość wynagrodzenia.

Ustawa o pracownikach tymczasowych nie dopuszcza sytuacji, w której pracownik jest zatrudniony w jednej firmie na podstawie umowy o pracę (lub umowy cywilnoprawnej) i jako pracownik tymczasowy.

Art. 8 ustawy z 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych jasno określa ograniczenia w świadczeniu pracy tymczasowej. Co ważne, wyszczególnione zakazy dotyczą zarówno pracowników tymczasowych, jak i osoby świadczące pracę tymczasową na podstawie umów cywilnoprawnych. Ustawodawca przede wszystkim zwraca uwagę na taką kwestię, jak pracownicy tymczasowi a prace szczególnie niebezpieczne. Wykonywanie takich prac jest w tym przypadku bezwzględnie zabronione.

Według przepisów BHP za szczególnie niebezpieczne uznaje się m.in. prace na wysokościach, prace z wykorzystaniem materiałów niebezpiecznych oraz roboty budowlane, rozbiórkowe, remontowe i montażowe prowadzone bez wstrzymania ruchu w miejscu wykonywania prac.

Pracownik tymczasowy nie może także świadczyć pracy na stanowisku, na którym jest zatrudniony pracownik etatowy uczestniczący w strajku. Pracodawca nie ma również możliwości skierowania pracownika tymczasowego do pracy wymagającej uzbrojenia w broń palną.

Urlop pracowników tymczasowych nie ma charakteru proporcjonalnego. Pracownikowi przysługują 2 dni urlopu wypoczynkowego za każdy przepracowany miesiąc (30 dni kalendarzowych) i niezależnie od wymiaru etatu. Wymiaru urlopu nie przelicza się na godziny. W przeciwieństwie do regulacji kodeksu pracy wymiar urlopu nie jest zależny od stażu pracy, wykształcenia czy systemu pracy. Dla wszystkich wynosi 24 dni w ciągu roku.